Toen ik net wist dat ik zwanger was, kwam ik heel even op een roze wolk terecht. Daarna werd het een roetsjbaan. Want hoe kan je je nu gelukkig voelen als je 's ochtends om 10u het liefst al weer terug in je bed zou kruipen of als je nog maar net iets gegeten hebt en je er na 10 seconden al terug spijt van hebt. Zwanger zijn werd volgens mij veel te rooskleurig voorgesteld. "Geniet er van!", zeiden ze me. Maar dat zat er in het begin niet echt in. Alhoewel de lichamelijke kwaaltjes bij mij dan nog meevielen, kwam dat ook wel door die onzekerheid. Waar zijn we eigenlijk aan begonnen?
Maanden waren we er al mee bezig: gesprekken en onderzoeken aan de lopende band. En dan elke keer een poging en afwachten tot er wel of geen positief resultaat zou zijn. Tijd zat om je aan te passen aan het idee dat er binnenkort een baby in je buik zal groeien, zou je denken. Tijd zat om je aan te passen aan het idee dat er binnenkort een baby in de woonkamer rond zal kruipen (of poepschuiven, als ze op miraculeuze wijze iets van haar nichtje mee zou hebben). Maar plots is er die positieve zwangerschapstest en dan, dan is 't voor echt.
Sinds kort kan ik echt genieten van het zwanger zijn, sinds ik dat klein wezentje echt voel leven in mijn buik. Misselijk en moe zijn, dat neem ik er wel bij. Op internet beschrijven ze het als vlinders of kietels in je buik en dat is ook écht wel zo. Ik kan me dan ook vaak niet inhouden om te lachen als ik haar voel. Dat kleine wonder doet me nu al lachen. Nog 4,5 maanden en dan doet ze dat hopelijk ook in 't echt, bij jullie allemaal.
Maanden waren we er al mee bezig: gesprekken en onderzoeken aan de lopende band. En dan elke keer een poging en afwachten tot er wel of geen positief resultaat zou zijn. Tijd zat om je aan te passen aan het idee dat er binnenkort een baby in je buik zal groeien, zou je denken. Tijd zat om je aan te passen aan het idee dat er binnenkort een baby in de woonkamer rond zal kruipen (of poepschuiven, als ze op miraculeuze wijze iets van haar nichtje mee zou hebben). Maar plots is er die positieve zwangerschapstest en dan, dan is 't voor echt.
Sinds kort kan ik echt genieten van het zwanger zijn, sinds ik dat klein wezentje echt voel leven in mijn buik. Misselijk en moe zijn, dat neem ik er wel bij. Op internet beschrijven ze het als vlinders of kietels in je buik en dat is ook écht wel zo. Ik kan me dan ook vaak niet inhouden om te lachen als ik haar voel. Dat kleine wonder doet me nu al lachen. Nog 4,5 maanden en dan doet ze dat hopelijk ook in 't echt, bij jullie allemaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten